İlk motosiklet kazami yaptim.

Evet arkadaslar bugun ilk motosiklet kazami yapmis bulunuyorum. Daha onceleri de cok kucuk düşmelerim olmustu ama onlar cok yavas hizlarda olan olaylardi. Bu sefer ki ise gercek bir kazaydi.

İlk olarak yazinin ana dusuncesini soyleyeyim: “Yagmurlu havada motosiklet kullanmamaya ozen gosterin.”

Gelelim olaya… Bugun 9.10 da ciktim, dunden kafama koymustum ise motorla gelicektim. Sabah yerlerin islak oldugunu gordum ama hava sicak diye onemsemedim. Yola ciktigimda ise hafif yagmur cilemeye başladı onu da onemsemedim. Sonra motorun benzini bitti, indim ve bi’ işaret herhalde diye dusundum ama yedekten benzini doldurup yoluma devam ettim. Calistigim yere az bir mesafe kalmisti.. Yolda hafif bir viraj vardi ve yavaslamam gerekiyordu, ben de hafifce frene dokundum. Koklesem kayardi biliyorum ama hafifce dokunmamla birlikte yine kaydi motor. O an ne oldugunu anlamadim, cukura falan girdigimi dusundum. Kafam yere carpti ve yaklasik 2 metre kadar suruklendim yerde, tabii motor da benimle birlikte suruklendi. Neyse kalktim yerimden, motoru kaldirdim, aynayi duzelttim ve hicbir sey yokmus gibi yoluma devam ettim. Motorda bi’ kirik var mi falan bakmadim kendimi kontrol ettikten sonra, o an gerek de duymadim, zaten beni gorup duran birisi vardi telaşe olmasin diye bastim geldim. Sonra gelirken yolda neden kaydigimi dusunurken fren geldi aklima ve gaz keserek hizimi yavaslattim ardindan da cok hafif sekilde frene dokundum. Frene dokundugum anda motor arka tekeri kilitliyordu. O an anladim ki lastikler cok kalitesiz, hemen kaymaya basliyor.

Bu yuzdendir ki kullanacaginiz motorun lastiklerini onemle secin, kaskinizi takmayi ihmal etmeyin. Çünkü ben dustugumde kafami yere vurdugumu cok net sekilde hissettim, kaskim olmasaydi kafam yarilabilirdi ve işimi aksatabilirdim. Neyseki bu seferlik Allah korudu, siz siz olun yagmurlu havada motor kullanmamaya çalışın, kullanmaniz gerekiyorsa da yavas ve dikkatli kullanin.

Çınar
20 Şubat 2017

Ben de sasirabiliyormusum be arkadas. Yuzbinlerce cevabi olan bir soruya en verilmeyecek cevabi aldigimda ben de sasirabiliyormusum.

Saskin olunca yazamiyor da insan arkadas. Kafa dolu oldugundan degil ama, bombos oldugundan. Kizinca falan kafada tonlarca kelime birbirine girdiginden iki cumle kuramazsin ya, saskin oldugunda da bombos oluyomus kafa. Tek kelime kosturmuyor beyin bahcemde. Hepsi usul usul dagilmis bi’ yerlere. Bu kelimeler nereden geliyor bilmiyorum, hatta bu kelimeleri bir araya getirdikce daha da sasiriyorum kendi kendime, Allah Allah.

Kendimi cok tuhaf hissediyorum suan, cidden, gercek anlamda cok tuhafim. Hayat etrafimda akiyor ama ben, ben bilmiyorum soyutlanmisim gibi. Hicbir derdim yok da canim nasil istiyorsa oyle yasiyormusum gibi. Öldüm mü len yoksa, arkadaş öldüysem bi’ cimcir hele.

Ulen arkadas, sen de göçüp gittin ya zaten bu dunyadan, o daha da tuhaf. Bi’ pazar gunu gelmistim evinin onune. Komsu teyze dediydi kaza yaptilar diye sonra nasil geldim hatirlamiyorum hastaneye. Aslinda her saniyesi aklimda ama hatirlamak istemiyorum arkadas. Seni kaybettigim o gunun hicbir saniyesini hatirlamak istemiyorum. Seni gordugum son ani hatirlamak istemiyorum. Hatirlamak istedigim zamanlar ne zamanlar biliyor musun? Sirf muhabbet edebilelim diye Erenkoy’den Hasanpasa’ya kadar yurudugum zamanlari hatirlamak istiyorum. Birbirimizi gorebilmek icin gun saydigimiz zamanlari arkadas, dogum gunun icin İzmir e gittigimizi… 3 gun sonrasini degil arkadas, dogum gununun 3 gun sonrasini degil! Unutmadim seni arkadaş, unutursam kalbim kurusun unutmadim seni. Unutursam mekanim cehennem olsun unutmadim. Unutur muyum be arkadas, tek dostumu, can dostumu unutur muyum?

Çınar
15 Şubat 2017

Ne soyleyeyim ne yazayim bilmiyorum. Eskiden sabit fikirlerim, degismeyen kurallarim vardi, hayatim da ona gore sekillenip giderdi, dolayisi ile celiski bagina fazla girmez kesinlik yolundan emin adimlarla ilerlerdim. Simdi ise hic de oyle degil. Surekli olarak celiski baginin meyvelerini yiyorum kesinlik yoluyla alakam bile yok, her daim ortadayim.

Ortada olmak benim karakterimde olan bir insan icin kanimca zor bir durum. Cunku ortada olmak demek benim icin bilinmezlik ve caresizlik demek. Çelişki tarafi ise en kotusu, kesinlik tarafi ise tahmin ettiginiz uzere en iyisi. O yuzden dusunuyorum surekli olarak, “Ne yaparsam kesinlik yoluna girerim yine?” diye. Ama bu sorunun cevabini ararken bile o meyveleri yemeye devam ediyorum. Bu da icinden cikilmaz bir kasirganin ortasina atiyor beni. Etrafinda benim ve onun dusuncelerinin yer aldığı bir fırtına bu. O kadar şiddetli fikir catismalari var ki düşüncelerimiz birbirine değdiğinde fırtınanın icinde şimşekler çakıyor. İşin kötü tarafı bu şimşekler onu da beni de yaralıyor, gucsuzlestiriyor.

Son zamanlarda o fırtına biraz daha dingin durumda, çünkü fırtınaya sebep olan fikirler birbirinden uzakta yalnız başlarına. Hala birbirleriyle olan bağlarını tam anlamıyla koparmadıkları için küçük catismalar çıkabiliyor amma velakin bu catismalar iki tarafa da zarar vermiyor. Çünkü her iki taraf da eskisi gibi yanıp tutuşan birer aşık değil. Daha çok kendi doğrularına yönelen birer birey.

Bireyler kendileri gibi davranınca ister istemez tek olan yol çift oluyor. Yolun ilerleyen kısımlarında ise yol tek seride mi düşer yoksa bir çatal mi gelir bilinmese de şuanlık gidişat bir çatalı işaret ediyor gibi, katedilen çift şeritli yolların bazı noktalarında yolun ayrıldığına dair trafik levhaları dikmiş çünkü o. Ve daha da dikecek gibi görünüyor objektif bir bakış açısıyla bakıldığında.

Çınar
11 Şubat 2017
Burası İstanbul

Ve yine bu sehirdeyim, İstanbul’da. Bu sefer ne yagmur altinda laptopumla yaziyorum bu yazimi ne de baska bir kotu hava kosulu. Sıkı giyinmeme sebep olacak bir hava var ama dondurmuyor beni yalnizligim kadar. Bu yuzden hissettigimi soyleyemem fazlaca havayi.

Yalnizligimi ayda bir 2 ya da 3 gunlugune memleketime gidip gezip gelerek kirmayi planliyorum ama bu is kosullarinda bunu sorun yapacaklarini dusunuyorum acikcasi her ne kadar isin basindan konussamda. Bir de ayin 1 inde belli olacak bir alim var, bir sirket Avm lere paramedik ariyor. Denizli ve Bursa da alim yaptiklari iller arasinda. Bakarsiniz CV mden etkilenirler ve gel calis derler. Calisma sartlari cok guzel, aylik verecekleri ucret ise idare eder seviyede. Kendimi birazcik kismayla kenara para atabilirim yani. Bakalim, ayin 1 ini bekliyorum onun icin.

İstanbul da yasiyorsaniz veya yasayacaksaniz motorlu bir arac sart. Yoksa bir yerden bir yere gitmek yerine evde sıkılmayı tercih edebilirsiniz ki hic bana gore degil. Salihli de bir tane motorum var, ehliyetime 300₺ civari bir sey yatirirsam motor ehliyetimi de alabilirim. Dusuncem o ki ehliyetimi alayim ve o motoru buraya getirebileyim. Boylelikle Pazar gunleri Ağva veya Şile taraflarına rahatlikla kacip keyif dinleyebilirim. Ne guzel degil mi? Tam aradigim sey, gezebilmek hem de ozgurce. Her ne kadar ozgurlugum sadece Pazar lardan ibaret olsa da canim sıkılırsa saat 7 den sonra gerek Uskudar gerek Kadikoy e de kacabilirim motorumla, benim icin cok ideal.

Soylemek istedigim baska bir sey de kalmadi aslina bakarsaniz. Eklemek istedigim tek notum ise imla hatalarina ve karakter sorununa takilmayin cunku telefondan yaziyorum bu yazimi. Bu seferlik de böyle olsun.

Çınar
22 Ocak 2017
İçim yanıyor inceden…

Duygusal bir karmaşanın içindeyim şu sıralar. Hop oturuyorum hop kalkıyorum, hop gülüyorum hop gözlerim doluyor. Farklı bir durum yani. Durumdan şikayetçi değilim ama, biliyordum en başından böyle olacağını. Bazı kararları alarken göze almıştım bunları. İlaçlarımı bırakıp ben olduğumda karşılacağım zorluklardan sadece birisiydi bu: duygu değişimleri. Öfkelerim, aşırı duygusallıklarım ise karakterimin bütünleyicilerinden birkaçı. Hele bir de gurbet girecek işin içine kısa zaman sonra, değmen benim halime. Gönlüm olacak bir meyhane, kalbim olacak şair. Ama olması gereken bu, bazen acıyı çekmek gerek daha fazla gülebilmek için. Öyle bir durum bu, biliyorum.. Dahası mı? İnanıyorum. Zaman yenecek bazı acıları, Koray Avcı’nın dediği gibi: “Geçtim borandan kardan, yitirdim bahçeleri.”

Her şeyde vardır bir hayır. Hayat felsefem bu oldu, ne kadar güzel değil mi hayat felsefem. Her şey de vardır bi’ hayır. Kötü şeylerin altında bile iyi şeyler arıyorum. Mesela Muhittin’im ile İzmir’e gittiğimizde neredeyse kaza yapıyorduk. Çok ucuz atlattık, ama keşke yapsaydık. Sadece maddi hasarla kurtulacaktık belki ama bugün yaşıyor olacaktı can dostum. İki azar işitecektik babalarımızdan, belki ikişer tokat. Ama yaşayacaktık, hala birlikte gülüp eğleniyor olacaktık. Birlikte maceralara atılacaktık, yarı yolda bırakıp gitmeyecekti beni. Ona da bir şey diyemiyorum elinde olsa zaten gitmezdi biliyorum. Bunun altında bir hayır arayamıyorum ama, kardeşimin ölmesinin nasıl bir hayrı olabilir ki insanlara. Kendi halimizde takılıp giden insanlardık. Arada bir dağları tepeleri yakıp karakolluk oluyorduk ama kimsenin canına zarar vermezdik, çekinirdik. Bilirdik Allah verir Allah alır, en acısı da bu. Allah aldı, kanımca vakitsiz aldı. Vadesi doldu diyemiyorum ben kardeşim için daha 20 yaşındaydı. Ömrünün çeyreğinde. Hiçbir şey görmeden etmeden gitti, götürüldü. Allah’ın işine karışacak değilim, haddime değil elbet ama keşke biraz daha kalsaydı, biraz daha doysaydım dostluğun kelime anlamına. Karşılıklı oynayabilseydik düğünlerimizde, sağdıcım olabilseydi. O da beni bagaja tıksaydı mesela, neyse işte bahsettikçe içim yanıyor sadece. Allah sabır versin bizlere, geride bıraktıklarına. Toprağı bol olsun kardeşim, mekanı zaten cennet.

Diğer konulara değinmek gerekirse, Allah’ın izniyle yarın bir tarih verilecek. Diyecekler ki şu tarihte gel. 2014 yılında 7 ya da 8 Temmuz’da gittiğim tarih gibi bir tarih bu. Yeni başlangıçlar, ama bu sefer güçlü ve kuvvetli. Bu sefer İstanbul’u ve gurbeti tanıyan birisi olarak gideceğim. İnşallah yüzüm güler yüküm hafifler. Yoksa bu şehirde kaldıkça sadece içim yanacak. Sadece içim yanacak..

Not: Artık okumuyorum yazdıklarımı, sadece yazıp geçiyorum. Sürç-i lisan ettiysem, yanlış bir kelime kullandıysam affola.

Çınar
8 Ocak 2017
Gelmedim say…

Bugün bir arkadaşım ehliyete başvuracaktı ve evrakları tamamlanması gerekiyordu. Sabah 9.30 gibi bindim motora gittim, hava da buz gibi. Neyse buluştuk, fotoğrafını çektirdik, kan grubunu öğrendik poliklinikten sıra geldi sağlık ocağına gitmeye. Şehiriçi otobüsünü beklerken benim bu akıllı arkadaşım tutturdu sağlık raporunu dolduralım diye, bulunduğum yer ise otobüs durağı! Şöyle dedim:

-Sağlık ocağında kalem yok mu? Orada doldururuz şimdi doldurmak niye.

Aldığım cevapsa çok güzel bir cevaptı, hayatım aydınlandı bu cevabı duyunca, o kadar bilge bir cevaptı ki hazır olun söylüyorum, bir yerlere tutunun hemen.

-Keşke gelmeseydin!

Bu cevabı duyunca gerçekten düşündüm, dedim ki bu cevabın üstüne ne yapayım ben? Hiçbir şey yokmuş gibi yapayım devam mı edeyim yanında durmaya, yoksa olmaz kardeşim bu ne nankörlük ne terbiyesizlik deyip çekip gideyim mi diye. Düşündüm ve sonunda bir şey deme gereği duymadım, “Hadi görüşürüz.” dedim çektim geldim.

Sanırım yapabileceğim başka da bir şey yoktu. Gelmedim saysın o arkadaş…

Edit: Konuştuk hallettik, belki o an “Yapacak bir şey yok katlanacaksın.” desem lafı bile olmazdı bu olayın. Var benim de böyle sinirli hallerim işte, zamanla atlatırım inşallah :)

Çınar
2 Aralık 2016
Motor ehliyetine de başvurdum!

Merhaba arkadaşlar, 18 yaşımı doldurur doldurmaz araba ehliyetimi almıştım ve sıra motordaydı. Aktif olarak motor kullanmamdan dolayı artık motor ehliyetini de alma gereği duydum ve bugün sadece fiyatlarını sormak için Salihli’ye gittim. İlk girdiğim yerde 420₺ fiyat verdiler. Kredi kartına 2 taksit seçeneği ile bu ücreti ödedim ve gerekli evrakları aldım. B sınıfı varken A2 almak için gerekli evraklar şunlarmış:

  1. 4 adet biyometrik fotoğraf
  2. Sağlık raporu (biyometrik fotoğraflı)
  3. Adli sicil kaydı (Sabıka kaydı)
  4. İkametgah
  5. 2 adet kimlik fotokopisi
  6. 2 adet ehliyet fotokopisi

Yukarıdaki belgeleri yarın ayarlayacağım ve başvurumu tamamlayacağım. Allah’ın izniyle de Kasım sonunda motor ehliyetim de olacak :) Gelecek ne kadar tuttuğuna…

  1. 420 ₺ kursa yatırdım
  2. 133.70 ₺ Vergi dairesi harcı
  3. 108.5+20 ₺ Trafik harcı yatıracağım
  4. 70 ₺ direksiyon sınavı için yatacak.
  5. Ş.O. Harcı diyor 20 ₺, onun ne olduğunu bilmiyorum.

Yani toplamda 770 ₺ civarı bir şey tutuyor B sınıfı varken A2 almak. İlgilenenlere duyurulur…

Alta da almak istediğim motorun fotoğraflarını koyuyorum.

2015 ya da 2016 model Yamaha R25

yamaha-r25 r25 yamaha-r25-2

Çınar
30 Kasım 2016
12345...Son »